Reageer
Bidden om genezing - of om het koninkrijk?
5 maart 2026
‘Het woord van God leert ons dat God altijd iedereen wil genezen’. Het is een citaat van Tom de Wal, die recent opnieuw aanzienlijke media-aandacht kreeg. Hij werd gearresteerd omdat hij op straat bleef bidden voor genezing nadat de politie de genezingsdienst had beëindigd. Hij en zijn groeiende beweging Frontrunners, intrigeren me. De Wal hecht veel belang aan Gods wil, en dat deel ik met hem. Ook voor mij is Gods wil intrinsiek verbonden met bidden. Die relatie verdraagt echter geen sloganachtige theologie, maar vraagt om zorgvuldige bezinning. Het gebed dat Jezus zijn discipelen leerde, vormt daarvoor een passend uitgangspunt: ‘Onze Vader in de hemel … uw wil geschiede’ (Mat 6:9-10, NBG51). Of zoals het tegenwoordig in de NBV21 staat: ‘Laat uw wil gedaan worden’. Samen met de kerk van alle tijden en plaatsen bid ik die woorden van harte mee. Jezus bad ze trouwens ook: in Getsemane (Mat 26:42). Maar waar bidden wij met deze bede precies om? Om genezing? Wat betekent het ‘willen’ van God eigenlijk?
Tom de Wal en Gods wil
Deze vragen stel ik tegen de achtergrond van de theologie van Tom de Wal. Bij hem krijgt het ‘willen’ van God een specifieke invulling: Gods wil om te genezen staat centraal. Hij hamert erop dat God niet alleen kan genezen, maar dit ook altijd wil.3 Wie wil begrijpen hoe dat precies zit, stuit op een eigen(zinnig) denksysteem dat niet eenvoudig te doorgronden is. Zijn theologie past binnen het welvaartsevangelie, waarin niet alleen Gods wil, maar ook bidden en ‘geloof hebben’ een eigen plek innemen. Conceptuele precisie ontbreekt daarbij vaak.
‘Stop met bidden: “Heer, wilt U…”’
Enkele voorbeelden maken dit duidelijk. Volgens De Wal hoeft een christen niet om genezing te bidden. Een christen moet dit in geloof ontvangen. De Wal: ‘God bepaalt niet of jij genezen wordt. … Het werkt door geloof. De autoriteit ligt bij ons’.4 Ook roept De Wal christenen op te stoppen met bidden: ‘Heer wilt U.., Heer wilt U.., Heer wilt U…?’.5 Hij licht toe: ‘De Bijbel spreekt over bidden naar Gods wil. Dus je moet eerst weten of wat jij bidt de wil van God is … [en] er dan in geloof voor bidden’.6 Wie zo bidt, zal ontdekken dat bidden ontvangen is, stelt De Wal. Zo zit je ook niet met onverhoorde gebeden.7 Met bidden ‘als ’t uw wil is … amen’ en vervolgens afwachten, heeft De Wal weinig op.8
Het Onze Vader: een vraaggebed
Wie nadenkt over Gods wil vanuit het Onze Vader en de bede ‘laat uw wil gedaan worden’ (Mat 6:10), stuit op een andere dynamiek. Christenen ervaren de eerste helft van het Onze Vader vaak als vorm van aanbidding of lofprijzing. ‘Bidden begint met aanbidden’, zo leren zij ervan. Toch vormen de eerste drie beden van het Onze Vader werkelijke vraaggebeden. Wie vraagt dat Gods wil gebeurt, houdt er rekening mee dat Gods wil niet altijd samenvalt met wat gebeurt (vgl. Muis, 251). Minstens zo belangrijk is vast te stellen dat dit vraaggebed geadresseerd is áán God (vgl. Crump, 128). De gelovige doet een beroep op God: het verwerkelijken van Gods wil is bovenal Góds aangelegenheid. Gelovigen weten zich afhankelijk van zijn handelen. ‘De autoriteit’ ligt bij Hem (contra De Wal).
Gods belangen voorop
De verbinding van de eerste drie beden met aanbidding is tegelijk niet vreemd. Jezus leert zijn discipelen zich eerst te bekommeren om God en Gods belangen (vgl. Van de Beek, 348ff). De menselijke zorgen (om brood, vergeving en verlossing) komen op de tweede plaats. In dit gebed gaan Gods ‘zorgen’ voorop. Het gaat allereerst om Gods naam, Gods koninkrijk en Gods wil. Dat is maar goed ook. Want Gods belangen zijn in ieders belang. Het eigen belang komt in dit gebed dus op een derde plaats: na Gods belangen en de belangen van heel de wereld. Zelfs dan zijn de eigen belangen ingebed in het collectieve ‘wij’ van dit gebed. De woorden ‘ik’, ‘mij’ en ‘mijn’ komen in dit gebed niet voor.
Niet buiten schot
De gelovige blijft ondertussen niet buiten schot. Wie zich oprecht bekommert om God, wordt zelf aangesproken. De woorden doen een appel op wie ze bidt: om Gods naam te heiligen, het koninkrijk te zoeken en Gods wil te doen. Ook de vragen om brood, vergeving en verlossing komen in een ander licht te staan. Ze worden gedragen door de vraag: wat dient de komst van uw koninkrijk? Vers 11: ‘Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben’ om uw naam te heiligen. Vers 12: Laat uw koninkrijk in vergeving ontkiemen en onder ons komen. Vers 13: ‘Breng ons niet in beproeving’, maar help ons de weg van uw wil te gaan.
Gods wil wijst een weg
Dat Gods wil mensen een weg wijst om te gaan, laat Jezus’ leven op indrukwekkende wijze zien. De bede om Gods wil, γενηθήτω τὸ θέλημά σου, wordt in Getsemane door Jezus letterlijk zo gebeden. ‘Vader, als het niet mogelijk is dat deze beker aan mij voorbijgaat … laat het dan gebeuren zoals U het wilt’ (Mat 26:42). In Getsemane blijkt dit gebed beladen. Hoewel, dat is te voorzichtig gezegd. Het levert Jezus strijd op. Er wordt een reële spanning zichtbaar tussen Jezus’ wil en de wil van de Vader. De weg van Gods wil, vol liefde voor de wereld (Joh 3:16), is vol lijden en pijn voor Jezus. Het gebed ‘laat het gebeuren zoals U het wilt’ zal hem zijn leven kosten. Zijn vraag aan God zal alles van hem vragen.
Bidden, ontvangen en overgave
Die spanning blijkt al uit het persoonlijke verzoek waarmee Jezus zijn gebed begint: ‘Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan Mij voorbijgaan’ (Mat 26:39). Hij wil de beker niet drinken. Marcus benadrukt dat Jezus vol geloof bidt: ‘Abba, Vader, voor U is alles mogelijk’ (Mar 14:36). Aan God wordt niet getwijfeld. Toch ontvangt Jezus niet waar Hij om vraagt. Waarom niet? Jezus had toch zelf gezegd dat je alles ontvangt wat je vraagt, als je maar gelooft (Mat 7:8; 21:21). Zou het kunnen dat juist het vaste geloof in een God zó groot dat Hij bergen kan verplaatsen, nederig maakt en eigen wensen relativeert – en gebeden transformeert? In Getsemane wordt het gebed waarin Jezus om een geschenk voor zichzelf vraagt tot een gebed waarin Hij zichzelf geeft. Bidden is niet alleen ontvangen (vgl. De Wal 2024). Het is ook: komen tot overgave aan Gods wil.
Het koninkrijksperspectief
Door zich over te geven aan Gods wil werkt Jezus mee aan de komst van Gods rijk. Dat perspectief van het koninkrijk klinkt ook door in het Onze Vader. Gods wil verwijst naar Gods verlangen naar en keuze voor dit koninkrijk (Muis, 306). Dit rijk spreekt tot de verbeelding, maar de weg die Jezus daarvoor gaat is minder aantrekkelijk en, menselijk gezien, minder voor de hand liggend. Toch maakt juist die weg de waarden van Gods koninkrijk zichtbaar. Gods rijk is geen religieuze variant van de moderne welvaartsmaatschappij; andere waarden zetten er de toon. Gods wil vraagt van Jezus overgave en dienstbaarheid. Welvaart, welzijn of gezondheid bouwen dit rijk niet. Het krijgt gestalte in mensen die worden gevormd naar het beeld van Hem die de weg van het kruis ging (vgl. Rom 8:29).
Waar bidden begint
Terug naar Tom de Wal en God die ‘altijd iedereen wil genezen’.1 Deze korte bezinning vanuit het Onze Vader en Getsemane wil vooral een perspectief bieden, geen volledige analyse van zijn theologie. Ze is ook geen pleidooi tegen het bidden om genezing als zodanig. Er is ruimte om God vrijmoedig alles te vragen – Jezus zelf bad in Getsemane om een andere weg. Wat deze teksten wel doen, is Gods wil en genezing plaatsen in een breder kader, aangereikt door Jezus zelf. De bekende bede ‘uw wil geschiede’ (oude vertaling) richt de aandacht op Gods koninkrijk. In dat perspectief staat niet het ontvangen van een zegen voor jezelf centraal, maar het gaan van de weg van Gods wil. Die weg vraagt om zaken als dienstbaarheid, nederigheid, gehoorzaamheid en afhankelijkheid. Geloven en bidden hebben er hun plek – maar niet als manieren om autoriteit naar je toe trekken. Het zijn afhankelijkheidsverklaringen, uitingen van vertrouwen op de grootheid van ‘Onze Vader in de hemel’ en zijn wil. Bidden begint niet bij onze gezondheid, maar bij Gods heiligheid.
