In memoriam: Danielle van de Koot-Dees (1981-2026)

Promotieonderzoek

In 2007 leerde ik Danielle kennen op de (toen nog) Uithof in het van Unnikgebouw op de 9^e verdieping. Weilanden waren ons uitzicht. Beiden maakten we ons de beginselen van empirische methodologie in relatie tot praktische theologie eigen. Zij deed bij professor Gerrit Immink een promotieonderzoek naar geloofsopvoeding in jonge gezinnen in Amsterdam. Godsdienstpedagogiek had onderdak gevonden bij de theologie. Zo kwam ze, met de papieren van de Pabo en Pedagogiek op zak, bij de PThU terecht.

Grote liefde voor God, kinderen en kerk

Op een gegeven moment bespraken we wekelijks onze onderzoeksresultaten: citaten, observaties, codes en theorieën. Mooie en lastige momenten in het onderzoek, maar ook daarbuiten kwamen daarbij als vanzelf aan de orde. Met grote liefde voor God, kinderen en kerk verrichtte ze haar onderzoek. Kundig, fijnzinnig, met een vlotte pen en hart voor goede methodologie. In 2012 was ik als paranimf getuige van een mooie verdediging van haar onderzoek. Enkele jaren later stond zij als paranimf aan mijn zijde. Haar weg ging verder op de CHE. Tijdens lunchafspraken spraken we verder als zielsverwanten. Een mooi moment in haar werk op de CHE was haar openbare les als Associate Lector Pleeg- en Gezinshuiszorg in augustus 2025. Met de haar kenmerkende helderheid en sensitiviteit sprak ze over de loyaliteiten van kinderen na uithuisplaatsing en wat dat betekent voor goede pleeg- en gezinshuiszorg. Ook was ze in voor inhoudelijke ‘uitstapjes’, zoals een interview met de christelijke muzikanten Elly en Rikkert voor het blad Wapenveld waar ze redactielid was. Haar werk toonde haar liefde en voedde die. Ik zal haar missen als collega-vriendin.

Wij gedenken Danielle in dankbaarheid om wie zij was, gedreven onderzoeker, fijne collega en vriendin, en een liefdevol mens. Haar leven droeg vrucht. Wij leven mee met haar man en kinderen en allen die haar missen. Haar nagedachtenis zij tot zegen.

Ronelle Sonnenberg