Home/Onderwijs/Studeren in het buitenland/Blogs studiereizen/stellenbosch-semester-deel-3.rtd

Studeren in Stellenbosch: zwoegen, zweten, zwemmen

Gerco, Geert en Gerrit, drie van onze bachelorstudenten Theologie, studeren momenteel een semester in Stellenbosch, Zuid-Afrika. Zij vertellen in enkele blogs over hun ervaringen. Dit is het derde en laatste deel. 

Bakken of boekenwijsheid?

Het beeld dat sommige mensen van ons huidige leven hebben, is dat we giraffen voeren, olifanten rijden en dat we dagelijks met strandbedjes de Zuid-Afrikaanse zon bestuderen. Nou, beste lezer, vergeet het maar. In plaats van een duik in de Atlantische Oceaan, worden we ondergedompeld in het huiswerk; en in plaats van het insnuiven van de frisse Zuid-Afrikaanse bergluchten, snuiven we - meer dan verwacht - de oude lucht van boekenwijsheid in.

De studie vergt een hoop inspanning en tijd. Zo hebben we al herhaaldelijk meegemaakt dat we ’s ochtends om 8 uur het faculteitsgebouw betraden voor colleges, om ’s avonds half 8 na een toets dit oord pas weer te verlaten. Kortom: geen geluier. Of nou ja, weinig geluier.

Gerco, Geert en Gerrit studeren een semester in Stellenbosch, Zuid-Afrika.

Onze persoonlijke gids

Een groot percentage van onze werkdagen besteden we in de bibliotheek. Tussen boeken en studenten. Gelukkig staat ons een alleraardigste bibliotheekassistente ter zij. Voor alle vragen over boeken, leerwerk en referencing kun je bij haar terecht. Ze is op de hoogte van de inhoud van alle modules en het voorgeschreven materiaal. Bovendien legt ze met alle geduld uit hoe je moet verwijzen naar een bron in je paper, of hoe en waar je dat ene boek precies kunt vinden. Ideaal, zo’n persoonlijke gids!

Het bovengenoemde is slechts één voorbeeld van de geleidelijke wijze waarop de Afrikaanse student wegwijs wordt gemaakt op de academische planeet van lezen en schrijven. Aangezien wij vakken in zowel jaar 1, 2, 3 als 4 volgen, kunnen wij iets proeven van de ontwikkeling die een Afrikaanse student doormaakt. We ervaren ons vak uit jaar 1 als zeer gemakkelijk, terwijl de lat in het vierdejaars vak meters hoger ligt. Ik merk dat ik deze meer geleidelijke ontwikkeling waardeer. Voor mijn gevoel werd ik op de PThU/VU direct in het diepe gegooid met een vak als kerkgeschiedenis.

Toetsing: geef ons maar tien vragen!

Echter, wat betreft het toetsingssysteem betreft, verlangen we terug naar de PThU/VU. Toetsing gebeurt hier in bijna alle gevallen door middel van essayvragen ('Bespreek dat en dat artikel'). Een gemiddelde toets telt twee tot drie vragen, waarmee je twee uur zoet bent. Je schrijft er dan lustig op los, al weet je niet helemaal precies wat de docent wil horen. Zelfs als je het voorgeschreven materiaal, naar je eigen inzien, van binnen en van buiten kent, komt er soms maar een mager zesje op je lijst te staan. Geef ons maar die tien vragen van de gemiddelde PThU/VU-toets!

Wat hebben we het zwaar...?

Op het moment dat ik dit schrijf klinkt die laatste kreet van de vorige alinea als heel ver weg. Immers, het semester is bijna ten einde, en de examens zijn in aantocht. Vier examens, en twee semestertesten staan op het programma. Ondertussen stijgt het kwik tot bijna veertig graden. En dan hebben we het slechts over de buitentemperatuur. De binnentemperatuur wordt door alle toets stress minstens twee keer zo hoog ;-).

Beste lezer, als je nu tot de conclusie gekomen bent dat wij het heel zwaar hebben, dan ben je tot de juiste conclusie gekomen. Dan heb ik mijn doel bereikt, en dan kan ik rustig aan mijn spullen gaan pakken.

Ik ga vanmiddag namelijk surfen.

Gerco Guijt, oktober 2018

Studiereizen zijn niet altijd zwaar voor PThU-studenten!