Home/Onderwijs/Studeren in het buitenland/Blogs studiereizen/oxford-blog-kerktradities.rtd

De (kerst)geest leeft in St. Aldates

Paul-Mattias Reitsma studeert Theologie aan de PThU/VU. Op het moment is hij in Oxford, Engeland, waar hij zowel studeert als stage loopt bij de St. Aldates-kerk. Hij vertelt over zijn ervaringen in deze kerk tijdens de afgelopen kerstperiode. 

Kerst in Engeland

Schalen vol minced pies, gevulde glazen vol mulled wine en een hoop christmas puddings… het kerstseizoen loopt al een poosje op volle toeren hier in Oxford. Ook in St. Aldates, waar ik stage loop, is dat in alles zichtbaar. De laatste zondagen zitten de Carol-services en Christingle-services vol met internationale gezinnen. Terwijl er veel kaarsen branden, zingen ze samen Engelse hymns en staan ze stil bij het kerstverhaal. Het kerstfeest is groot hier in Engeland. Naar mijn beleving groter dan in Nederland. Tof om dat van binnenuit mee te maken!

De impact van de St. Aldates-kerk

St. Aldates is een van de meest impactvolle kerken in Engeland. Alleen al historisch gezien. De kerk bestaat namelijk al meer dan 1000 jaar. En in die tijd was het de kerk van mensen zoals George Whitefield en John en Charles Wesley. Figuren die een enorme impact gehad hebben, mede door de opwekkingsbewegingen waar we hen van kennen.

Een van de dingen die me tot nu toe het meest gefascineerd heeft aan St. Aldates is de wijze waarop St. Aldates kerk is. Ze is biblically sound en spirit filled. De prediking is primair geworteld in de bijbel en het draait in alles om het verzoenende werk van God in Christus. Deze reformed boodschap fungeert als fundament voor alles wat de kerk doet.

En tegelijkertijd proef ik in de kerk een groot verlangen om Gods geest te zien bewegen in de kerk en de levens van de kerkgangers. De kerk is geworteld in een oude anglicaanse traditie, in alles geworteld in de bijbel en tegelijkertijd is ze levendig, heart-felt en open voor het werk van de geest.

Minder scherpe scheiding tussen traditie en charisma 

Het is een combinatie die ik zelden op deze manier ergens in Nederland heb gezien. Er lijkt, mijns inziens, in Nederland een scherpere scheiding te zijn. Een scheiding tussen traditionelere kerken aan de ene kant, die een sterke nadruk leggen op de Bijbelse waarheden, de gereformeerde boodschap, en de traditie waar ze in staan. En aan de andere kant evangelische kerken die vaak onafhankelijk zijn, waar een persoonlijke ervaring van de verlossing door Christus centraal staat, en die vaak de traditie wat aan de kant schuiven en ‘opnieuw beginnen’.

In St. Aldates zie ik die scheiding niet. Leiders in St. Aldates noemen de kerk ook wel een charismatische evangelische kerk die in de anglicaanse traditie staat. In het leven van de kerk leggen leiders een verschillende nadruk op verschillende aspecten van het christelijk leven waardoor de kerk spirit filled en biblically sound is. De kerk schuift de traditie niet aan de kant, maar bouwt erop voort. Charlie Cleverly en Dan Hames zijn beide leiders in de kerk. Zo legt Charlie Cleverly, vanuit zijn charismatischere hart, een sterke nadruk op de divine romance, het meer mystieke aspect van geloof. En Dan Hames legt in zijn preken een meer Bijbels theologische nadruk.

Standvastig en gepassioneerd 

En beide hebben we nodig. De ene nadruk voor een standvastig geloof, gefundeerd op de kern en waarheid van het evangelie. En de andere nadruk voor een gepassioneerde, levendige relatie met de levende God. Samen vormen ze een prachtige bruisende kerk vol mensen met een hart voor God en een getransformeerd leven. Een kerk die haar relatie met God durft uit te drukken in aanbidding en een kerk die in plaats van ‘MacDonalds’ eten, voedzaam geestelijk voedsel voorgeschoteld krijgt. Dat betekent niet dat de kerk buiten de werkelijkheid staat. Ze staat namelijk midden in de cultuur, midden in de samenleving. Ze draait in de kerstmaanden overuren in het daklozenprogramma dat de kerk heeft. En ze heeft projecten en programma’s waarmee ze iedere laag in de Engelse samenleving hoopt te bereiken.

Kortom, het is een fascinerende tijd!


Lees ook het eerdere Oxford-blog van Paul-Mattias Reitsma.