Home/actueel/PThU nieuws/Impressies van de excursie naar het Zendingserfgoedhuis in Zuidland
15 maart 2017

Impressies van de excursie naar het Zendingserfgoedhuis in Zuidland

Bachelor theologie studenten 3e jaar onder leiding van prof Heleen Zorgdrager, in het kader van de cursus Missiologie

Daar zaten we dan, in de bus op weg naar Zuidland. Herinneringen aan de schoolreisjes van de basisschool kwamen boven. Aangekomen in de Dorpsstraat van Zuidland, wat ook echt een mooi dorpsstraatje was, troffen we het Zendingserfgoedhuis. Binnen werden we hartelijk ontvangen door een aantal vrijwilligers van stichting Zendingserfgoed. Stoelen stonden in collegeopstelling klaar, want dat was de bedoeling: een college op locatie.

Met betrekking tot het centrale thema ‘zending als communicatie/ontmoeting’ werden door Huub Lems zeven verschillende aspecten van die communicatie/ontmoeting uitgelicht. Deze aspecten werden geïllustreerd aan de hand van een aantal voorwerpen uit de collectie, waarmee ook de geschiedenis van de protestantse zending goed in beeld kwam.

Van de, door ons allemaal als omstreden ervaren ‘hapneger’ tot een prachtig geschilderde Balinese voorstelling van het Bijbelverhaal waarin Jezus over een meer loopt; alle getoonde voorwerpen met bijbehorend verhaal nodigden uit tot nadenken over wat zending heeft gebracht en wat dat ons leert over hoe zending/missie nu vorm krijgt of vorm zou moeten krijgen. (Joanne)

Wij weten dat de “Hapneger” niet meer kan. Ofwel de vraag is: hoe gaan wij dan om met de ontvangende partij. Immers de veronderstelling bij zending is dat het christelijke verhaal van een beter nieuws getuigt dan “ander nieuws”. Een tussenweg is mijn inziens zichtbaar in de rol van de kunst waar de ontvangende partij de verhalen weet te interpreteren met herkenbare culturele aspecten. Zoals het schilderij van de Balinese schilder Wayan Turun ‘Jezus gaande over het meer’. Hier zou je kunnen zeggen dat de zending wederkerig wordt. Aangezien de zendelingen “in ontmoeting” komen met iets ‘nieuws’ betreft een Bijbels verhaal wat bekend is. Op deze manier worden de culturele aspecten niet tenietgedaan, maar gebruikt als instrument in het verstaan van het ‘goede nieuws’ dat zich ook ingebed weet in de westerse cultuur. (Marcel)

De miniatuur van het traditionele huis van Soembanezen vond ik erg interessant omdat het mij aan het denken zette over de verhouding tussen religie en cultuur en de wijze waarop de zending hiermee moet omgaan. Huub Lems vertelde over deze miniatuur dat het dak van dit huis niet alleen een praktische functie had maar ook een religieuze betekenis. De traditionele woningen hadden dus een religieuze connotatie, de vraag die dit oproept is hoe hier in het verband van missie mee moet worden omgegaan. (Roel)

Het was erg goed en leuk om met elkaar op excursie te gaan. De meerwaarde is niet alleen dat de thema’s die in de cursus missiologie worden behandeld op deze manier een ‘gezicht’ krijgen door concrete voorbeelden die met de voorwerpen en de verhalen worden aangereikt, maar ook dat het een mooie gelegenheid is om medestudent en docent op een andere manier te ontmoeten dan de ontmoeting die in de collegebanken plaatsvindt. Het samen op pad zijn en samen eten nodigt uit voor persoonlijke gesprekken en daarmee leer je elkaar beter en op een andere manier kennen. Ik zou daarom willen aanmoedigen om deze excursie zeker in de cursus te houden. (Joanne)

De excursie is in deze zin van toegevoegde waarde: dat nogmaals werd aangetoond dat zending allesbehalve eenrichtingsverkeer is. Zending werd besproken in het kader van zeven verschillende ontmoetingen, hierdoor werd opgemerkt dat zij die getuigen niet slechts de getuigende partij zijn en de ontvangers niet slechts de ontvangende partij doch een cirkel van wederkerigheid. Als dit het geval is in de zending dan wordt de zending oecumenisch en is zij niet slechts gekleurd door het zendingsprincipe van het westerse kolonialisme. (Marcel)

De excursie naar het Zendingserfgoedhuis is voor mij een toegevoegde waarde aan de cursus. De gepresenteerde objecten en hun verhalen roepen een wereld op die in de colleges niet zo concreet naar boven kan komen. Het biedt een voorstelling van de praktijk van zending die vraagt om een standpuntbepaling. Hoe om te gaan met cultuur gerelateerde gebruiken die niet overeenstemmen met wat uit het evangelie naar voren komt. Wat betekent de ontmoeting met de andere cultuur in het dagelijks leven. Missiologie houdt zich bezig met een theoretische benadering van de zending, maar een kennismaking met de uitvoeringspraktijk van de zending betekent een inhoudelijke verdieping voor het programma. (Henriët)